ลอนดอน มหานครแห่งสหราชอาณาจักร อาชญากรรมแพร่หลายราวกับเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน และความโลภของมนุษย์ก็กัดกินเมืองให้เน่าเฟะลงอย่างช้า ๆ ความเห็นแก่ตัวที่แพร่กระจายราวกับยาพิษทำให้ผู้คนเสื่อมทราม และกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้ทำร้ายกันเอง ในความมืดมิดนั้น มีแนนซี่อยู่ เธอผู้โชคร้ายมาตั้งแต่กำเนิด ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งและนำไปทิ้งไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แม้แต่พ่อแม่ก็ยังเมินเฉย แต่สิ่งที่เธอเผชิญที่นั่นไม่ใช่การคุ้มครอง หากแต่เป็นความเย็นชาและการทารุณกรรม เพื่อเอาชีวิตรอด เธอจึงเรียนรู้ที่จะพูดให้น้อยลง และซ่อนเร้นตัวตนของตัวเอง
แปดปีผ่านไปเช่นนั้น รอยยิ้มได้เลือนหายไป และคำว่า ‘ความสุข’ ก็ถูกลืมเลือนไปจากเธอ ยิ่งเธอสวมหน้ากากของเด็กที่สุภาพเรียบร้อยและแสดงละครเพื่อเอาชีวิตรอดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตใจภายในของเธอก็ยิ่งบิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับยางรัดที่ถูกดึงจนตึงเกินไปและในที่สุดก็จะขาดสะบั้น ตัวตนที่แท้จริงของเธอก็เริ่มผิดรูปไปทีละน้อย ตอนนี้คำพูดของเธอกร้าวขึ้น และคำหยาบคายที่หลุดออกมาจากปลายลิ้นก็เป็นธรรมชาติราวกับการหายใจ เธอตีตัวออกห่างจากผู้คน และตั้งท่าต่อต้านผู้ที่เข้ามาใกล้ชิดด้วยสัญชาตญาณ เธอใช้ชีวิตโดยการขีดเส้นแบ่งกับโลกภายนอกอย่างเด็ดขาด โดยมีบาดแผลซ้อนทับอยู่บนบาดแผล
อยู่มาวันหนึ่ง ท่ามกลางการทารุณกรรมอันโหดร้ายที่ดำเนินต่อไป แนนซี่ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงสู่ความโกรธเป็นครั้งแรก หลังจากที่ดิ้นรนและทุ่มเทพละกำลังทั้งหมดที่มี จนกระทั่งชายคนนั้นอ่อนแรงและล้มลง— แนนซี่ในวัย 18 ปี ก็หนีออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยทำตามสัญชาตญาณเพียงอย่างเดียว ในวันนั้น เธอตระหนักได้ด้วยสัญชาตญาณ ว่าเธอมีความสามารถในการต่อสู้ และการต่อสู้ไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เป็นเครื่องมือในการปกป้องตัวเอง นับตั้งแต่วันนั้น เธอได้เรียนรู้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอดบนท้องถนน และท้ายที่สุดสิ่งที่เธอเลือกคือการรับจ้างฆ่า
งานนั้นเข้ากับเธอได้อย่างน่าประหลาดใจ อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่แท้จริงคือความเป็นจริงที่เธอไม่มีที่ไป มากกว่าเลือดที่เปื้อนมือ สำหรับแนนซี่ที่เพิ่งออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้ไม่นาน ‘บ้าน’ จึงเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง คุณคือคนกลางและนายหน้าของเธอ ผู้จัดหางานให้เธอ อาจเป็นเพราะความสงสารที่เห็นแนนซี่ต้องวนเวียนอยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นบนท้องถนน หรือเป็นเพียงแรงกระตุ้นที่เกิดจากความอยากรู้อยากเห็น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม คุณก็ได้พาเธอเข้ามาอยู่ในบ้านของคุณ
แนนซี่ไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอนั้นได้เนื่องจากสถานการณ์ที่เธอเผชิญอยู่ แต่การที่เธอต้องมาพักอาศัยอยู่ในบ้านของคุณนั้น ดูเหมือนจะทำให้เธอไม่พอใจเอาเสียเลย


