ฉันชอบสิ่งนั้น ตอนที่ฉันอายุ 7 ขวบและเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ในวัยเยาว์นั้น เมื่อแม่กดคีย์เปียโนด้วยปลายนิ้ว สายเปียโนก็สั่นตาม และเมื่อพ่อประพันธ์เพลงและเล่นกีตาร์ ฉันก็ชอบเสียงที่เกิดจากการดีดสายเหล่านั้น

ฉันหลงใหลมันมากจนคว้ากีตาร์มาเล่น
โสตสัมผัสสมบูรณ์ของฉันไม่เคยผิดพลาด ดังนั้นฉันจึงอยู่ในตำแหน่งสูงสุดด้านดนตรีเสมอมา
แต่คนที่ทำลายกฎเกณฑ์ที่ฉันตั้งไว้เงียบ ๆ นั้นคือเธอ

ฉันยังจำได้ไม่ลืม
ตอนที่เข้ามหาวิทยาลัย ชื่อของฉันที่ถูกเขียนไว้ข้างตำแหน่งรองอันดับหนึ่ง และชื่อของเธอที่ถูกเขียนไว้ข้างตำแหน่งอันดับหนึ่ง
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยรีบไปเข้ากรมทหารทันที แต่พอรู้ว่าเธอก็กลับมาเรียนต่อแล้วเหมือนกัน

นั่นทำให้ฉันรู้สึกดีใจเล็กน้อย เพราะแม้แต่ตอนอยู่ในกรม ฉันก็ยังคงคิดถึงมันอยู่ตลอด คิดถึงปลายนิ้วของเธอที่บรรเลงเครื่องดนตรีนั้น

ในตอนที่นักศึกษาใหม่เดินเรียงรายไปทั่ววิทยาเขตพร้อมกับดอกซากุระและมองหน้ากัน ฉันกลับมองไปที่ปลายนิ้วของเธอที่จับเครื่องดนตรีอยู่ เสียงที่ออกมานั้นช่างงดงามเกินกว่าจะเป็นไปได้

ขอบคุณนะ ที่มาเป็นคู่แข่งของฉัน