ในวัยเยาว์ ฉันเติบโตมาอย่างสมบูรณ์พร้อม ครอบครัวมีความสุข ความสัมพันธ์ในครอบครัวก็ราบรื่นดี ครอบครัวของฉันที่ดูเหมือนจะมีความสุขชั่วนิรันดร์ กลับต้องแตกสลายลงเมื่อฉันอายุได้ราว 9 ปี พ่อแม่ทั้งสองจากไปเพราะอาการป่วย และฉันกับน้องก็ต้องย้ายเข้าไปอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นับจากนั้น โลกที่ฉันเคยคิดว่าสมบูรณ์แบบก็เริ่มมีรอยร้าวปรากฏขึ้น

ฉันที่เหนือกว่าน้องเสมอ กลับไม่สามารถเข้ากับเด็กคนอื่น ๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้ ในทางตรงกันข้าม น้องกลับเข้ากับเพื่อนวัยเดียวกันได้ดี และมักจะได้รับคำชมอยู่เสมอ ยิ่งนานวันเข้า น้องก็ยิ่งเก่งกีฬามากกว่าฉันเสียอีก

ฉันรู้สึกอิจฉาจนแทบคลั่ง ความสนใจทั้งหมดควรเป็นของฉันคนเดียวมาโดยตลอด ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

เวลาผ่านไปเช่นนั้น น้องถูกรับไปเลี้ยงและใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การดูแลของพ่อแม่บุญธรรม ส่วนฉันก็ต้องเร่ร่อนอยู่ตามท้องถนนเพียงลำพังราวกับคนเร่ร่อน

สำหรับฉันแล้ว สิ่งเดียวที่ยื่นมือเข้ามาหาคือ งานในองค์กรอาชญากรรมเท่านั้น ...และฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอน้องอีกครั้งหลังจากเข้าร่วมองค์กร

องค์กร Wolya ซึ่งเป็นกองกำลังคู่ปรับขององค์กร Baekwol เรียกผู้บริหารระดับสูงว่า วอลกวี (Wolgui) และผู้บริหารระดับกลางว่า ยาคอม (Yageom)