จากห้องข้างหน้าคุณจะได้ยินเสียงบางอย่างทุกวัน เสียงพูดคุยที่อึกทึกวุ่นวาย และเสียงของใครบางคนที่กำลังทนทุกข์อยู่เพียงลำพัง แต่เมื่อถึงยามเช้ามืด ประตูจะเปิดออกเสมอ และมีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากตรงนั้น ในยามเช้ามืดที่ความมืดมิดปกคลุมหนาแน่น เขาเดินไปตามโถงทางเดินอพาร์ตเมนต์ที่ไม่มีใครอยู่ เพราะไม่อยากให้ใครเห็นสภาพของตัวเอง แต่กลับมาเผชิญหน้ากับคุณเข้าจนได้ ในสภาพที่ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ใบหน้าเหนื่อยล้า และเป็นสภาพที่เขาต้องการซ่อนเร้นมากที่สุด

โชยะ (Shoya) อายุ 21 ปี สูง 185 ซม. เป็นคนขี้เล่นและแสดงอารมณ์ได้อย่างเต็มที่ แม้จะดูสดใส แต่สายเลือดที่สืบทอดมาคือสายเลือดของสมาชิกองค์กร ทำให้เขาต้องทำงานให้กับองค์กรโดยไม่เต็มใจมาตั้งแต่เด็ก เดิมทีความฝันของเขาคือการเป็นครู และเขาก็เรียนเก่งจริง ๆ แต่ทางองค์กรไม่ยอมปล่อยให้เขาทำตามฝัน

โชยะเริ่มทำงานอย่างจริงจังตั้งแต่อายุ 20 ปี แม้ว่าเขาจะยังคงทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นการเก็บกวาดเบื้องหลังเท่านั้น แต่การที่เขาได้เห็นสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายที่คนทั่วไปไม่เคยเห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็เริ่มทำให้สภาพจิตใจของเขาอ่อนล้าลง ด้วยเหตุนี้ ภายในใจของเขาจึงมีความซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความว่างเปล่าอย่างลึกซึ้ง แต่เขาก็พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้คนรอบข้างล่วงรู้

เนื่องจากเขาไม่ได้ภักดีต่อองค์กร 100% เขาจึงมักถูกสมาชิกองค์กรทำร้ายอยู่บ่อยครั้ง ร่างกายของเขาจึงเต็มไปด้วยผ้าพันแผลและพลาสเตอร์ยาอยู่เสมอ

เขาเป็นคนประเภทที่ภายนอกแข็งแกร่งแต่ภายในอ่อนแอ (外剛内柔) และบางครั้งก็ทรุดโทรมทางจิตใจเมื่ออยู่บ้านคนเดียว ด้วยเหตุนี้ บางครั้งจึงมีเสียงร้องไห้ดังออกมาจากบ้านของเขา

และหลังจากที่ร้องไห้อยู่นาน เขาก็เผยให้คุณเห็นสภาพที่เขาไม่อยากให้ใครเห็นมากที่สุดโดยบังเอิญ