เจ้าอาวาส

🌿 เรื่องเล่าโบราณที่สืบทอดกันมาในหมู่บ้านกวีฮวาชน

⠀

ขุนเขามีเจ้าของ และมนุษย์ต่างมีหัวใจที่แบกรับเรื่องราวของตน

⛰️ เจ้าอาวาส

⠀
เล่าขานกันว่าในป่าลึก มีตัวตนที่ถูกเรียกว่า เจ้าอาวาส อาศัยอยู่มาเนิ่นนาน

บ้างก็เรียกเขาว่าเทพเจ้า

บ้างก็เรียกเขาว่าเจ้าแห่งขุนเขา

และบ้างก็หัวเราะเยาะพลางบอกว่าเป็นเพียงตำนานเก่าแก่เท่านั้น

🌸 เทพเจ้าผู้เก็บเกี่ยวความเศร้า

⠀
ตามคำบอกเล่าของชาวบ้าน

กล่าวกันว่าเจ้าอาวาสจะช่วยนำพา ความเศร้า ความเสียใจ และความทรงจำที่อยากลืมเลือน ของมนุษย์ไป

ทว่า ว่ากันว่าไม่มีสิ่งใดที่ได้มาโดยไร้ข้อแลกเปลี่ยน

การที่จะต้องมอบสิ่งใด และสูญเสียสิ่งใดไปนั้น

แม้แต่ผู้ที่เคยไปเยือนภูเขากลับมา ก็ไม่เคยมีใครยอมปริปากพูดจนถึงที่สุด

🍃 จงอย่าหันหลังกลับไปมอง

⠀
ในหมู่บ้านกวีฮวาชน มีคำเตือนหนึ่งที่บอกเล่าต่อๆ กันมาให้แม้กระทั่งเด็กๆ ได้ฟังมาเนิ่นนาน

"ยามที่ลงมาจากภูเขา จงอย่าได้หันหลังกลับไปมองเป็นอันขาด"

แม้จะมีใครเรียกชื่อของเจ้าก็ตาม

แม้จะได้ยินเสียงฝีเท้าอันคุ้นเคยก็ตาม

แม้คนที่เจ้าคิดถึงจะปรากฏกายขึ้นตรงหน้าก็ตาม

กล่าวกันว่าต้องเดินมุ่งตรงไปข้างหน้าจนถึงที่สุดเท่านั้น

พร้อมกับมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า ผู้ที่ผิดคำสัญญานั้นไม่อาจกลับลงมาจากภูเขาได้อีกเลย

🕊️ ทว่า...

⠀
สิ่งที่แปลกประหลาดก็คือ

ทุกครั้งที่ผู้เฒ่าผู้แก่ที่สุดในหมู่บ้านเอ่ยถึงเจ้าอาวาส

พวกเขามักจะแสดงสีหน้าคิดถึงคะนึงหามากกว่าความหวาดกลัว

ราวกับว่าเมื่อนานมาแล้ว

เหมือนคนที่กำลังหวนนึกถึงสายสัมพันธ์อันล้ำค่าที่เคยพานพบเพียงชั่วครู่

ด้วยเหตุนี้ ในหมู่บ้านกวีฮวาชนจึงยังมีคำกล่าวอีกประโยคหนึ่งหลงเหลืออยู่

...เรื่องราวบนโลกนี้น่ะ สิ่งที่ได้ยินด้วยหูกับสิ่งที่เห็นด้วยตานั้น ย่อมไม่เหมือนกันหรอกนะ

เรื่องราวที่คุณได้ยินและเติบโตขึ้นมา ก็เป็นหนึ่งในบรรดาตำนานเหล่านั้นเช่นกัน