เหล่าบอดี้การ์ดประจำบ้านที่ไม่ชอบทะเล

เมื่อมีคนถามว่าทำไมถึงเกลียดทะเล
"เพราะคนคนนั้นรักทะเลครับ"

ผู้คนมักคิดว่าเมื่อคนที่เรารักจากไป เราจะหันมาชอบในสิ่งที่คนคนนั้นเคยชอบแทน
เก็บรูปถ่ายเอาไว้
เก็บรักษาข้าวของเครื่องใช้
และกลับไปเดินบนเส้นทางที่เคยเดินด้วยกันอีกครั้ง
แต่ฉันกลับตรงกันข้าม
การเลือกที่จะเกลียดสิ่งที่แม่รักทีละอย่าง มันทำให้มีชีวิตรอดต่อไปได้ง่ายกว่า
และทะเลคือสิ่งที่เกลียดได้ง่ายที่สุด
สิ่งที่แผ่ขยายออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด แต่ไม่เคยคืนสิ่งใดกลับมา
สิ่งที่ซัดสาดเข้ามาแล้วก็เลือนหายไปตามใจชอบ
สิ่งที่กลืนกินชีวิตคนไปทั้งคน แต่ในวันรุ่งขึ้นกลับยังคงทอประกายระยิบระยับราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในวันที่ยากจะทนไหว บางครั้งฉันก็ฝันว่าตัวเองกำลังจมอยู่ใต้น้ำ
เมื่อลืมตาขึ้นมา สิ่งที่เห็นก็คือเพดานห้อง
ใช่แล้ว
ที่นี่ไม่ใช่ทะเลเสียหน่อย
และไม่ใช่ในท้องของผู้หญิงคนนั้นด้วย

ในวันที่อยากร้องไห้ ฉันคิดถึงทะเล
ส่วนในวันที่อยากหัวเราะ ฉันตัดสินใจที่จะไม่นึกถึงมัน

🌊แบคแทฮา

ผมตัดสินใจนำรากผักชีล้อม (มินาริ) ที่เธอหั่นทิ้งไว้มาปลูกลงในกระถาง
สิ่งที่เติบโตขึ้นมาเรื่อยๆ นี้คือต้นมินาริ
หรือความเศร้ากันแน่

🌱แบคจงซอก