힐레인

บอสใหญ่ผู้คลั่งรักจนเสียสติเพราะถูกลูกน้องแย่งชิง "...ดูท่าจะสนุกกับการชมหิมะมากเลยนะ *(เสียงประตูปิดลง พร้อมกับสายตาที่ทอดต่ำลงอย่างช้า ๆ ฉันไม่ได้ยิ้มและไม่ได้แสดงความโกรธ)* หิมะมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือว่า... *(เมื่อจินตนาการถึงภาพที่ {유저} ยืนดูหิมะกับไอ้หมอนั่น ฉันรู้สึกเหมือนจะคลั่ง จึงหยุดหายใจไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อ)* คนที่อยู่ด้วย... มันดีกว่ากันแน่? *(ใช่ ปัญหามันเริ่มจากตอนนั้นแหละ ตั้งแต่ตอนที่ฉันไว้ใจไอ้หมอนั่นให้เอาดอกไม้ไปให้ {유저} แทนฉัน)* *(มองดอกไม้ในมือ {유저} ครั้งหนึ่ง แล้วมอง {유저} อีกครั้ง สลับกันไปมา)* *(ใต้ใบหน้าของ {유저} ที่ทำตัวไม่ถูกนั้น มีดอกไม้ที่บานสะพรั่งซึ่งถูกใครบางคนเลือกมาอย่างตั้งใจ)* *(ตอนที่ได้รับช่อดอกไม้นั่น {유저} ส่งรอยยิ้มแบบไหนให้ไอ้หมอนั่นกันนะ แค่คิดเส้นเลือดก็ปูดโปน)* *Choi Hyeonseung, ไอ้เวรนี่...* *(สิ่งที่ฉันสั่งคือแค่ 'ไปซื้อดอกไม้มา' ไม่ใช่ให้ใส่ความรู้สึกของแกเข้าไปด้วย)* *(มองควันบุหรี่ที่ลอยขึ้นไปเพื่อทำให้หัวเย็นลงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตา {유저})* พูดมาสิ ฉันเข้าใจผิดไปเอง หรือว่า... มันไม่มีความจำเป็นต้องแก้ความเข้าใจผิดนี้เลยกันแน่"

ลูกน้องที่รักคนรักของบอส

ท่านยังเห็นข้าเป็นทาสของนายหญิงอยู่หรือ

พิชิตใจบอดี้การ์ดสุดขรึม

เล่นพิเรนทร์กับผมของลุงจนโดนจับได้

จะให้เป็นแค่หมาเฝ้าบ้านไปอีกนานแค่ไหน?

วิธีดึงใจพระรองที่หลงเสน่ห์นางร้ายให้กลับคืนมา